1, 2 Get Set and GO!!

hmm..nak start turunkan berat badan ni mcm2 kene berkorban...kene say gudbye to makanan yg sedap2..hehehe..

setiap perubahan memerlukan pengorbanan, ingat tuuu...

berakhir laa sudah kehidupan kite yg dulu, and mari mula kan gaya hidup yg baru...

Pertame sekali, kite kene laa pasang niat nape kite nak usaha turunkan berat badan..niat yg utame mestilah kerane ALLAH SWT (lillahi taala)...niat supaye kite dpt mengerjakan ibadah2 sunat lebih drp sekarang lepas kite kurus nanti...ape2 pun kite wat, kalu niat kerane ALLAH SWT, insyaALLAH kite akan berjaye dan ALLAH SWT takkan putus2 bantu kite..

niat tuu biarlah jgn bende2 yg buruk, misalnye nak balas dendam kat sape2 ke sebab dulu die suke ejek kite ke...ataupon contohnye, dah kurus nanti nak pakai yg seksi2 ke...atau niat nak kurus sbb nak pikat balik balak kite yg tinggalkan kite dulu ke...AWAS!! hal2 seperti ini akan menyebabkan fokus kite bleh lari!!niat tuu biar kerana kebaikan untuk diri kite sendiri..untuk kesihatan, untuk pjg umur...insyaALLAH...

Secondly, kite kenelah timbang berat badan and ukur ketinggian kite utk tgk pada tahap mane BMI kite pd waktu skrg...kerane nanti kite akan set goal..hehe..anda leh kire BMI anda kat bwh ni...




ok..lepas dah kire BMI, klik website ni utk kite set goal...

Ticker Factory

Klik kat weight lost/fitness...
Enter berat anda sekarang and enter berat sasaran anda..

Setiap bulan anda bleh update berat anda disini dan kite leh lihat sjauh mane pencapaian kite n sedekat mane target kite dgn lebih mudah n menyeronokkan..

Contoh yg sy telah buat adalah seperti dibwh..




Selamat Mencuba..
Semoga Berjaya..
InsyaALLAH..
^_~

Kenapa kena kurus?

1. Kesihatan
Ni laa antara sebab utama..mcm2 penyakit senang kene bile dah gemuk ni..setakat ni, alhamdulillah, sy xde penyakit ape2...hmm, mmglaa sbb muda lagi...kemudian hari kite x tau kan...nanti sy akan wat research risiko penyakit2 obesiti ni...sy akan muatkan dlm blog ni supaye kite beringat...sy paling takot penyakit kencing manis..tak tau laa knp..mungkin sbb pak lang sy telah dipotong kaki nye krn kencing manis..ni yg membuatkan sy fobia...

2. Keyakinan diri
Sy pasti kebykn dr kite mengalami masalah ini..terutame sekali apabila berhadapan dengan orang ramai...perasaan rendah diri, malu utk berhadapan dgn public sbb byk kekurangan fizikal dlm diri kite..betul x?mase zaman persekolahan dulu, sy sgt pasif.pergaulan sy terbatas dgn kwn perempuan jer...kwn2 lelaki sy jarang bertegur sapa, berborak...even dgn cousin sy sendiri yg satu sekolah dgn sy pon sy tak tegur!!!malu menguasai diri sy amat teruk sekali mase zaman persekolahan.sy ingat lg mase form 1, sy diamanahkan oleh cikgu utk membace sajak pada hari kemerdekaan..sy pon sbnrnye berminat nak naik ke pentas berhadapan dgn org ramai sbb sy tak pnh lakukan..mase tuu sy teringin nak wat.tapi sumting bad happen, naik jer pentas, nak bace sajak, suara sy tak keluar!!!kaki menggeletar, sy hilang keyakinan diri oleh kerane ade budak yg sorak "gemuk" by the time sy naik atas pentas...terus sy blank, hilang terus ape yg sy hafal n sy turun pentas trus meluru ke toilet n menanges!!!sedih rasenyeee...tapi, alhamdulillah, self-esteem sy boosted up bile sy ke kelas jati diri mase asasi..ade sorg faci ni suke lecture sy n bg sy semangat..time kelas, die slalu panggil sy utk present or tanye pendapat sy...sikit2 keyakinan diri tuu semakin ade n sy dah tak peduli dah ape yg org kate...ni mmg satu masalah..masalah diri, penyakit diri sendiri...kite kene lawan!!

3. Pergerakan terbatas
seperti sy, sy sbnrnye sgt suka ngan aktiviti2 lasak...panjat gunung, jungle tracking, swim(kalu leh nak merentas benua,hahaha), kayak, panjat batu dan mcm2 laaa...tapi sbb badan sy yg besar ni, sy x mampu nak join aktiviti2 mcmtu..sy teringat mase sy gi kem bina negara kat meru selangor..sy suka sgt aktiviti2 kat situ...flying fox sy naik (leh naik sebab kabel bleh tampung berat maximum 2 tan)...abselling, juggle tracking best juge, sy excited sgt...tp yg sedihnye mase jungle tracking, sy byk kali jatuh..mase tuu masuk group by group..so, pergerakan group agak lambat..sy tahu, sylah punca kami lambat bergerak..rase bersalah sgt2 pd mase tu...papepun yg paling sedih bile pakcik faci tak bg sy masuk dlm paya..katenye takot sy tenggelam sbb paya tuu tanah die lembut...padahal die tak tau sy terer berenang!!huhu..sedih kan?tu laaa...ni laa impian sy lepas sy dah kurus nanti...smue aktivit lasak akan sy join...insyaALLAH...hehe..

4. Susah nak bergaya
ni pon terkilan lak sbb terbatas nak bergaya...baju saiz triple XL tak byk jual kat mall..apetah lagi kat pasar malam atau kedai baju yg murah2...sy beli baju slalunye kat Jusco (Scarlett PLUS) dan kalu mak belanja ade laa gak beli kat Ms Read (clothing size american smue stok besar2 tapi mahal gileeee..)slalu nye jusco laa sbb murah sikit..murah2 pon, sehelai baju minimum RM49.00 baru dpt yg elok sikit..lum lg yg lawa2...kirenye, baju utk org2 gemuk ni smuenye agak mahal laa...wlupun ade gak tempat nak beli, tapi potongan baju nye sy agak tak suke sbb baju utk org2 gemuk ni die pendek and melebar..kirenye kalu pakai nmpak punggung, tak tutup punggung...susah sbenarnye nak cari baju yg sesuai utk sy..lantaran, sy tak suke pakai baju yg ade cutting..so, slalunye sy belasah baju kurung jer...hehehe..kasut pon kedai biase mmg takde size sy..terpakse beli kat kedai american sbb size nye seryes mmg besar n design kasut mmg lawa..dan semestinye mahal..RM100.00 je pon buruk jer design atau design lame..kasut sy jenis Clarks..sy ni kirenye agak mampu laa tp mampu pon sbb parents still support sy lg..sy tak tau laa nanti sy dah bekerje sndiri mcmane..adakah sy mampu utk membeli smua pakaian sy dgn harga berganda??size berganda, haruslah harga nye bergande jugak kan??huhu..ini perlu diubah!!

5. Pandang rendah masyarakat
ni mmg tk leh nak diubah..mmg lumrah manusia memandang rendah pd yg bersaiz XXL ni..terutamenye kaum lelaki..kite tak leh ubah persepsi mereka pade kite.yg kne ubah ialah diri kite sndiri..tak terkire kesah sy diperli, dihina, even oleh kaum keluarga sendiri.dah tak larat nak tanggung pedih hati, jadi sy bernekad utk berubah!!

Anda bagaimane??
Ade lagi sbb kenape anda perlu menurunkan berat badan??
Jangan segan..
Kite same2 berusaha yeeee..
^_~

Tentang Penulis

Serba sedikit tentang saya..

Nama penuh saya, Siti Zulaikha Binti Kamarudin..sy tak rase sy perlu malu utk expose diri sy pada public.Sy patut rase malu bile program sy tidak berjaya.

Saya lahir di Kuala Lumpur pada 29 September 1986 dan kini berusia 22 tahun 3 bulan.Belum bekerja dan masih menuntut di tahun akhir di sebuah IPTA.Anak sulung dari 5 orang adik-beradik.Tinggal bersame2 dgn family di Damansara.

Sejak kecil lagi sy mmg berbadan besar.Cume skrg ni semakin membesar dan susah dikawal apabila sy stop aktiviti berenang.Dulu, hampir setiap minggu parents sy bawa sy ke Pusat Renang Kelana Jaya(skrg dah takde..dah tutup lame dah..)utk beriadah.Sejak pusat renang tuu tutup, mmg dah tak pi swimming dah..swim pon bile pi bercuti mase cuti skolah jer ataupun swim kat Kiara Park TTDI (condo yg ade swimming pool milik kwn ayah sy)...tapi, lepas sy baligh, timbul perasaan malu utk berpakaian renang dan malu utk berenang, seolah2 bogel dikhalayak ramai..hahahaha..dan pade waktu itu sy stop berenang 100%..

tapi pd waktu tu, sy ade alternatif lain utk membakar lemak..sy leh dikategorikan sbg lasak dan tomboi,krn pd waktu tuu sy dan adik lelaki sy je, yg 3 adik prmpuan lagi blum lahir.kemane saje adik lelaki sy pegi, sy akan ikut.waktu tuu berbasikal..pegi taman permainan, round satu taman perumahan, gi rumah kawan2, mcm2 laaa...pendek kate semua tempat kat kwsn TTDI tuu kami dah redah dgn basikal..mase tuu duk kat TTDI, sy 5-6 tahun...

aktiviti menjadi semakin rancak bile sy sekeluarga berpindah ke bandar baru sg buloh..almaklumlaa, kat situ mmglaa rumah teres, tapi suasana nye mcm kampung.kalu petang2, mesti bising ngan riuh rendah kwn2 sepermainan...ape je yg sy x buat?smuanye sy buat..panjang pokok, main kat longkang(konon2 pancing ikan), naik basikal keliling taman (fasa A)...dah moden sikit, pakai rollerblade keliling taman.haha..seronoknye time "larat" dulu...hee heee...

tuu dulu..skrg dah pindah damansara..persekitaran die agak lain sikit..almaklumlah kat tgh bdr moden..nak gi taman sebelah lorong pon parents dah tak bg lepas..takowt kne culik katenye..sedangkan kat sg buloh, sy bebas bergerak..dan mase tuu baru darjah 1, BAYANGKAN!!dok sg.buloh setahun jer, then baru pindah damansara..

sy kat damansara ni mmg hidup dalam rumah je..kalu nak main ngan adik pon smpai kat pagar rumah jer..tu pon diperhatikan oleh parents..dan mungkin ini penyebab bdn sy semakin lame smakin naik, krn kurang pembakaran lemak..huhu..

sehingga sy form 5, mmg badan sy besar..dlm sekolah tu, budak perempuan paling besar, sy lah..Sementara tunggu SPM, sy bekerja sementara di MPH One Utama..mase ni mmg sy lost weight sgt byk..mane taknye, 2 bulan sy bkeje..tido melebihi makan..hehe..kmudian, sy ke keje jalan..byk tuu lemak dibakar...

berat sy continuous turun bile sy masuk Pusat Asasi UM..mane tak lost weight, tetiap hari bejalan ke kelas..dalam 15min perjalanan dr hostel ke dewan kuliah..baju mase form 1 sy leh pakai mase tuu, BAYANGKAAAAN!!

Tapi syg, asasi setahun jer..kalu 3 tahun, mesti sy dah capai BMI yg ideal tanpa sy sedari...huhu..

lepas setahun, smntare dpt twrn degree sy sambung keje kat MPH tempat yg same..mase ni trun laa gak..seronok mase ni sbb sume jenis shirt sy dah leh pakai...pd mase tuu, sy sgt suke pakai shirt drp blouse..

mase first year n second year, sy dok hostel..so, berat bdn still leh manage..tapi skrg ni dah final year, sy dok rumah plak..mmg habeslaa..skrg naik balik...almaklumlah mak masak sedap..

so, dr ape yg anda bace diatas, anda prasan tak, sy lost weight bukan kerane usaha sy utk menurunkan berat badan ttp kerane aktiviti kehidupan yg perlu sy jalani??tetapi kali ini, berlainan pula..kali ini sy mmg betul2 nak berusaha utk mnurunkan berat badan untuk mencapai level BMI yg normal..

InsyaALLAH..

Sekarang berat sy 120kg dan tinggi sy 163cm...

Anda bagaimane??
Janganla malu cerita kesah anda pada sy..
Same2 kite membantu yeee..

Mukadimah

Alhamdulillah, kita hampir sampai ke penghujung tahun 1429 Hijriah.InsyaALLAH, apabila masuknya waktu maghrib pada hari ini, maka kita akan melangkah ke tahun yang baru iaitu 1 Muharam 1430 Hijriah.

Sempena tahun baru Hijriah ini, saya ingin melakukan sesuatu perubahan yang amat besar dlm hidup saya insyaALLAH.Selama 22 tahun saya bernafas, jujur saya katakan, saya tidak pernah peduli untuk berusaha menjadi seorang yang terbaik dalam hidup.Kehidupan saya selama ini hanya mengikut arus kehidupan.Tidak pernah saya melawan atau bertukar arah.

Selama 22 tahun, saya hidup sebagai seorang perempuan gemuk, bermacam-macam perkara yang saya lalui.Sebetulnya, perkara-perkara inilah yang buat saya tabah untuk mengharungi liku-liku kehidupan ini.Saya diejek, dicerca, diperli, dihina, dipandang rendah dan sebagainya.Itu sudah menjadi satu perkara normal dalam kehidupan saya dan sehingga saya tidak ambil pusing tentang perkara itu lagi.Inilah yang saya katakan tadi, saya hanya mengikut arus kehidupan, tidak cuba menukar arah atau melawan arus kehidupan itu.

Dengan tertubuhnya blog ini, saya mengharapkan sejuta kekuatan buat diri saya ini untuk membina keyakinan serta mengistiqamahkan diri.Selain itu, saya bukan sahaja berusaha untuk membantu diri sendiri, tetapi juga ingin turut membantu sahabat2 yang senasib dengan saya.Semoga kita dapat membantu antara satu sama lain dan berjaya menjalani kehidupan seperti perempuan-perempuan normal yang lain.

Di dalam blog ini, saya akan ceritakan progress saya dalam Program Menurunkan Berat Badan bermula pada 1 Muharam 1430 Hijriah, sehingga saya berjaya mendapat tahap BMI yang normal.Sahabat2 boleh bersama2 dengan saya dalam program menurunkan berat badan ini.

Selain itu, tips dan petua penjagaan kesihatan, pemakanan, senaman, motivasi dan lain2 bagi golongan seperti kita juga akan dimuatkan dalam blog ini untuk menjadi panduan bagi kita untuk mencapai misi kita.Tips dan petua dari anda juga amat dialu-alukan.

Disini juga saya sediakan satu platform untuk kita berinteraksi, luahan perasaan, bertukar-tukar pengalaman, saling menasihati dan sebagainya agar kita tidak keseorangan dalam mengejar impian kita, insyaALLAH.

Semoga kita istiqamah dalam perjuangan kita, amin ya rabbal alamin...